گرمخانه سرد ورامین + تصاویر

شهرداری ورامین از سال گذشته محلی را با عنوان گرمخانه در نظر گرفته و آن را به همگان معرفی کرده است ولی آیا این محل مشکلی را از کارتن‌خوابها برطرف کرده است؟

چند سالی است که در سطح شهرستان ورامین درگیر معتادها و کارتن خواب هایی هستیم که بسیاری از آنها اهل ورامین هم نیستند، بلکه افرادی هستند که یا از اتباع بوده و یا از دیگر شهرهای کشور به ورامین آمده اند و در اینجا ماندگار شده اند.

 

سال گذشته بعد از فوت یک کارتن خواب در خیرآباد، شهرداری ورامین اعلام کرد که ما برای اسکان معتادین و کارتن خواب ها یک گرمخانه تدارک دیده ایم.

 

امسال همزمان با آغاز فصل سرما طی درگیری هایی که در خیرآباد ایجاد شد، شیشه گرمخانه آقایان شکست، مسئولین شهری هم شیشه اتاق را تعویض کردند؛ اما براساس مشاهدات عینی، قسمت بانوان غیر از اینکه بسیار کوچک است، درب ورودی آن نیز به طور کامل بسته نمی شود و عملا سرما وارد اتاق شده و نمی شود نام گرمخانه را روی آن گذاشت.

 

از طرفی گرمخانه باید تجهیزاتی داشته باشد، اما در قسمت بانوان چند بالشت و پتو موجود است که تعدادی از آنها حتی از کاور هم خارج نشده و مابقی هم که خارج از کاور است، آنگونه که مشخص است مورد استفاده قرار نگرفته. ضمن اینکه گرمخانه فقط محلی برای خواب شبانه نیست؛ بلکه باید به سرویس بهداشتی و حمام مناسب نیز مجهز باشد.

 

اگر شهرداری ورامین بخواهد بگوید که از همان سرویس پارک استفاده شود می توان تا حدودی آن را پذیرفت چون چند ده متر آن طرف تر از گرمخانه، سرویس بهداشتی پارک هست؛ اما کارتن خواب هایی که شاید روزی به این محل مراجعه کنند، حمام را چه باید بکنند؟

 

این در حالی است که منطقه خیرآباد ورامین یکی از مناطق اثرپذیری بوده و در اطراف همین گرمخانه بیش از ۴۰ نفر معتاد و اتباع مستقر هستند که یکی از کپرهای این معتادین به فاصله کمتر از ۱۰۰ متر پشت این گرمخانه است و قسمت تاسف‌بار قضیه اینجاست که شهرداری منطقه هم در مجاورت گرمخانه قرار دارد.

 

اگر مسئولان شهری بخواهند سرکشی کوچکی هم بکنند می توانند آن خانواده را ببینند؛ البته منظورمان این نیست که این خانواده را از آنجا هم آواره کنند؛ بلکه باید اقدام موثری جهت اسکان این افراد از سوی مسئولین امر در سطح شهرستان صورت پذیرد تا در این فصل سرما، اقدامی که باعث دلگرمی این افراد شود از سوی مسئولین امر صورت پذیرد.

 

مسئولین امر اگر چرخی در خیابان های خیرآباد می زدند می توانستند خانواده های کپرنشین و کارتن خوابها را ببینند و آنها حداقل به طور نوبتی در این محل اسکان داده که در این شب های سرد زمستان چند شبی را به راحتی و در محیطی گرم بخوابند.

 

چند سالی است که در منطقه خیرآباد کمپ بازپروری نیز راه اندازی شده و اگر ارگان‌هایی که در خصوص کارتن خوابها مسئولیتی داشته و بابت اجرای این مسئولیت هزینه دریافت می کنند با همکاری هم این بودجه ها را برای اسکان این افراد در جای مناسب هزینه کنند، به تدریج می توانند این افراد را به کمپ منتقل کرده و بعد از مدتی آنها را به دامن جامعه برگردانند.

 

 

 

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *