موزیک و رقص از مجامع عمومی تا مدارس ابتدایی چه عواملی در پی دارد؟

اخیرا کار به جایی رسیده که در مدارس و در جشن هایی که به بهانه های مختلف برگزار می شود و دختر بچه های معصوم دبستانی به رقص دعوت می شوند (مستند و قابل معرفی) و یا در مدرسه ای دیگر، موسیقی پاپ در فضای کلاس توسط معلم با عنوان ایجاد نشاط برای دانش آموزان […]

اخیرا کار به جایی رسیده که در مدارس و در جشن هایی که به بهانه های مختلف برگزار می شود و دختر بچه های معصوم دبستانی به رقص دعوت می شوند (مستند و قابل معرفی) و یا در مدرسه ای دیگر، موسیقی پاپ در فضای کلاس توسط معلم با عنوان ایجاد نشاط برای دانش آموزان پخش می شود (مستند و قابل معرفی)

باید اوج بگیریم و از زوایه ای به مسائل فرهنگی شهرهایمان بنگریم که بهترین شناخت را به دست بیاوریم ، چندی است مسئله ی جشنواره موسیقی در پیشوا بر سر زبان ها افتاده است ، و عده ای له و عده ای علیه آن موضع گیری می کنند و البته عده ای خواسته و عده ای نیز  ناخواسته خود را در فضای خاکستری و بی طرف جا می زنند و اظهار نظر روشنی از آنان دیده نمی شود …
اما ، باید موشکافانه تر از این به این دست وقایع نگریست ، و تمام تکه های پازل حرکت دشمنان انقلاب در حوزه فرهنگ را دید …
عرایض خود را با ذکر چند نمونه و مصداق مستند ادامه می دهم و از خواننده سطور این نوشته می خواهم با این زاویه چند دقیقه به موضوعات فرهنگی شهر در ذهن خود بپردازد …
رواج موسیقی و نفوذ عمیق آن در زندگی روزمره و مراسمات از جشن های ملی تا مجالس عروسی و از پیش دبستانی تا دبستان و … چرا ؟
اخیرا کار به جایی رسیده که در مدارس و در جشن هایی که به بهانه های مختلف برگزار می شود و دختر بچه های معصوم دبستانی به رقص دعوت می شوند (مستند و قابل معرفی)
و یا در مدرسه ای دیگر ، موسیقی پاپ در فضای کلاس توسط معلم با عنوان ایجاد نشاط برای دانش آموزان پخش می شود (مستند و قابل معرفی)
قطعا نمونه های دیگری هم از این دست وجود دارد …
این دست موضوعات نشان می دهد که مسئله به این سادگی و منحصر در موسیقی نیست و ابعاد گسترده تری هم دارد ، و البته شاید بیشتر مخاطبین این مسائل از پشت پرده ها و آثار جبران ناپذیر انفعال فرهنگی اطلاع دقیق نداشته باشند .
اما سخن اینجاست ، وقتی چنین شرایطی در جامعه در حال رقم خوردن است ، چه کسانی موظف به واکنش هستند و این عکس العمل و پاتک به این تک فرهنگی چه و چگونه باید باشد؟
در خواست ورود دادستان به این دست موضوعات از نظر نگارنده درخواست درستی نیست زیرا ، باعث ایجاد جو امنیتی غیر لازم می شود و البته شاید به نوعی کناره گیری از مسئولیت خواص هم باشد …
اولا و بالذات ، وظیفه تمام مومنین نهی از منکر در این موارد است ، یعنی چنانچه مسجل شد که منکری واقع شده یا زمینه برای ترویج منکر فراهم شده است ، تمام مومنین موظف به نهی هستند و این نهی از منکر باید به تمام روش های معمول ، مرسوم و موجود باشد و مبتنی بر قانون و شناخت دقیق از محدوده قانونی فعالیت ، فعالان عرصه های مختلف فرهنگی که در معرض انحراف قرار گرفته اند باشد.
و در ادامه باید با روش های مختلف جامعه را نسبت به خطرهای دور شدن از فرهنگ اصیل اسلامی ایرانی آگاه نمود .
و در مرحله بعد باید دقت کنیم و سر سلسله های این دست حرکت ها را بشناسیم ،( شناخت به معنای سوابق انقلابی و مذهبی ) تا بتوانیم از اهداف احتمالی و یا آثار و عواقب حرکتی که با راهبری آنان شکل می گیرد مطلع شویم و احیانا در زمینی که دیگران آماده کرده اند نقش ایفا نکنیم …
نقشی که تاریخ و آیندگان در مورد آن قضاوت خواهند کرد.

نویسنده: ابوالحسن موثق

انتهای پیام/

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *